Os Verdes

Inmaculada Gálvez foi, de 2000 a 2004, deputada dos Verdes no Parlamento andaluz. Avogada e residente en Marbella, foi desde 1997 o azoute dos …
O Tribunal Supremo (TS) absolveu á ex deputada dos Verdes Inmaculada Gálvez por unhas declaracións realizadas no ano 2000 sobre a presunta corrupción urbanística existente en Marbella (Málaga), revocando a sentencia da Audiencia Provincial de Málaga que a condenou por intromisión no dereito ao honor do construtor José Ávilas Rojas e a súa empresa.
MÁLAGA, 19 (EUROPA PRESS)
En novembro de 2000, este empresario, procesado no caso ‘Malaya’, presentou unha demanda contra Gálvez polas manifestacións feitas nun medio de comunicación, nas que instaba a investigar a actividade da empresa deste e a súa relación co Concello marbellí. Esta demanda foi desestimada por un xulgado de primeira instancia de Málaga.
Non obstante, a resolución do devandito xulgado foi revogada pola Sección Sexta da Audiencia, que condenou a Gálvez en xaneiro de 2003. Agora, o Supremo, nunha sentencia á que tivo acceso Europa Press, estima os recursos da letrada e dos Verdes, rexeita a demanda presentada por Ávila Rojas no seu día e revoca de nova a sentencia, absolvéndoa.
Segundo se argumenta na sentencia da sala do civil do Tribunal Supremo, no ano 2000 “xa era un feito notorio o ambiente de corrupción de Marbella debido á comunidade de intereses puramente particulares, especial ou case exclusivamente económicos, entre empresarios da construción e membros do equipo de goberno e as súas asesores en prexuízo dos intereses xerais”.
De feito, a sentencia engade que “é un feito non menos notorio” que desde o 2000 ata a data “esa corrupción vén sendo declarada xudicialmente e continúa sendo investigada cunha enorme abundancia de ramificacións que acadan ao señor Ávila Rojas e as súas empresas, implicándoos en infraccións urbanísticas e branqueo de diñeiro”.
Así, o alto Tribunal incide en que cando a demandada fixo estas declaracións “non só era voceira dos Verdes senón tamén deputada por Málaga no Parlamento andaluz”, polo que considera que a finalidade que perseguía era “dar a coñecer unha posible complicidade co Concello en infraccións urbanísticas que redundaría en beneficio de aquel e das súas empresas”.
Polo tanto, a Sala non comparte a falta de veracidade das manifestacións e acorda estimar os recursos “porque o Tribunal sentenciador efectivamente infringió o artigo 20.1 da Constitución e a xurisprudencia deste Salón” tanto por descartar a veracidade do manifestado como por non ter en conta que era voceira dunha formación política.
Neste sentido, o Tribunal di que se infringen por “non valorar a condición de voceira dun partido político ecoloxista que tiña a demandada e que non só ampliaba a súa liberdade de información e a súa liberdade de expresión no lexítimo dereito á crítica política senón que incluso estaba obrigada a exercelas dado o ambiente de corrupción que se respiraba en Marbella”.
Gálvez expresou a súa satisfacción perante esta resolución e precisou en declaracións a Europa Press que a sentencia demostra “a pasividade da Fiscalía en defender aos prexudicados da trama de corrupción de Marbella”, ademais de poñer en evidencia “que no 2000 xa era notorio o ambiente de corrupción e algúns xuíces ollaron para outra beira”.